Trollenwissel

Vanmiddag waren Ada en ik op de volkstuin te vinden. Mijn vrouw om met haar groene vingers de planten goed te verzorgen, ik om de planten en het zaaigoed water te geven.

Daar de tonnen al aardig leeg waren geraakt, haalde ik gieters water uit de sloot. Daarbij kwam ik langs diverse mooie planten.



Na me van mijn taak gekweten te hebben, fietste ik naar huis.
Daar werd het tijd voor de halfjaarlijkse trollenwissel.

Nu het volop lente is, haalde ik de winterkaarten uit de wissellijst. Hun plaats werd ingenomen door de zomerkaarten.


Over een half jaar gaat het weer andersom.

Liselotte Roeloffs

Vanmorgen kwam het treurige, maar niet geheel onverwachtse bericht, dat Liselotte Roeloffs ten gevolge van borstkanker veel te jong is overleden. Ze laat een jonge zoon en een dochter achter
Een paar jaar geleden leerde ik deze voormalige politieagente met de Haagse Schilderswijk als werkgebied kennen bij de schaatslessen in IJshal De Vliet.
Jaap Kroes noemde haar "een lachebekkie" en daar is geen woord bij gelogen, want regelmatig hoorde je haar schaterlach over de 250-meterbaan schallen. Deze goedlachse vrouw zette anderhalf jaar geleden haar eerste stappen op het gebied van schaatstrainer worden en zij had het in zich om een goede trainster te worden. 

Met haar ervaring als politieagente had ze een natuurlijk gezag over de groepen kinderen, waar ze schaatsles aan gaf. Aanvankelijk bij het vakantieschaatsen, waar ze zich met enthousiasme op stortte. Later nam ze veel kinderpartijtjes voor haar rekening en begon ze als trainster bij de Schaatsschool en bij de IJVL. 
Ik geef het niet gauw toe, maar vorig jaar overtrof ze mij met een speelse schaatsles rond Halloween. In een toepasselijke outfit zorgde Liselotte voor een griezellige schaatstraining.


Bij de koffie en thee na afloop van de trainingen was ze ook duidelijk aanwezig met gezellig gelach. We waren dan ook stomverbaasd, dat ze eind vorig jaar plotsteling stopte met alle trainingen.
"Te veel hooi op haar vork genomen", dacht ik. 
Er was echter wat anders aan de hand. Haar lichaam werd stukje bij beetje gesloopt. Vrijdag blies Liselotte haar laatste adem uit.

Liselotte, rust zacht. Al vermoed ik, dat vanaf nu jouw schaterlach regelmatig tussen de hemelgewelven zal weerklinken.

IJVL 40 jaar!

Een maand geleden kregen we deze uitnodiging. Op 11 april 1986 werd IJssport Vereniging Leiden opgericht. Dit was noodzakelijk, daar Leiden wel in IHCL over een shorttrackvereniging beschikte, maar niet over een langebaanvereniging. De gemeente Leiden was, na 10 jaar lang geen cent subsidie aan de Ton Menken IJsbaan te geven, om daar toe over te gaan, MITS er een eigen Leidse schaatsclub zou zijn.

In de enige regenbui van de dag reed ik in regenkleding naar IJshal De Vliet, waar zo'n 100 IJVL-ers bijeenkwamen voor een gezellig feest voor jong en oud.

De jongste was 6 jaar, de oudste was de 80 ruim gepasseerd ter gelegenheid van het 40-jarig jubileum.

Ik praatte met veel bekenden, zoals Jos en Marieke Dohle, Jos Drabbels, de oprichters Pim Breebaart en Gerard Driessen, Andrea Landman en Jaap de Gorter. Bij de IJVL-quiz zat ik in een team met Valerie en Rosalie Verkerk. Met deze klinkende schaatsnaam en mijn ervaring van 39 jaar als lid van deze schaatsclub kon het niet meer mis gaan. Dus wel. Ik heb voorzitter Vero Nater op aangesproken.
Aan het slot sprak ik nog lang met Gerard Snel, de vader van Olympisch schaatser Tijmen en zijn zus Nienke, en ging ik op de foto met Bert Staal en Frank Damen.

Mijn complimenten voor de jubileumcommissie. Zij hebben een gezellig feest voor jong en oud georganiseerd. Tijdens de oprichting stond Falco op de eerste plaats in de Top-40 met "Jeanny".
Gisteren stond de IJVL zelf op de eerste plaats in de Top-40 vanwege het 40-jarig bestaan als gezellige schaatsvereniging, die de nodige toppers heeft opgeleid.

Op weg naar huis kon ik nog genieten van een mooie zonsopgang boven de Rijn.

Landgoederenloop

Met nog 4 weken te gaan tot de Leiden Marathon is het zaak om voldoende loopkilometers te maken. Dat deed ik dan ook na vanmorgen de broodbestelling van deze week opgehaald te hebben bij "De Helianth".
Thuis haalde ik het beddengoed uit de wasmachine en hing het te drogen in het trapgat, trok mijn sportkleding en hardloopschoenen aan en fietste naar de volkstuin, waar mijn vrouw een paar uur eerder naar toe was gefietst.

Vandaar liep ik naar de Landgoederenroute. 

Bij Raadhuis "De Paauw"' waren op de dode boomstammen veel paddenstoelen te zien.



Ik liep naar het standbeeld in het park toe.

Op het veld achter de grote bloempotten zag ik een jonge zanglijster.

Midden op het grote grasveld zocht een merel voedsel.

Ik liep door over de Landgoederenroute over onverharde paden. Daarbij kwam ik allerlei mooie of bijzondere planten tegen.




En een mooi gelegen landhuis.

Het was niet bepaald een loop in de hoogste versnelling.



Maar na, er was ook zoveel te zien.


Dit bruggetje was het keerpunt.

Over andere onverharde paden met andere planten liep ik terug naar "De Paauw" en de volkstuin.





De terugweg van de ruim 10 kilometer lopen ging sneller dan de heenweg.

Daar er op de Landgoederenroute geen landbouwgif gespoten wordt, vlogen er meer bijen rond.

En je hebt daar minder last van iemand, die ze ziet vliegen.....

Valkenburgse meerloop

Vannacht had het geregend en er stond aardig wat wind, nadat we gisterenavond een paar donderslagen hoorden. Niet bepaald iets, wat je begin april verwacht.

Desondanks hadden we prima geslapen.

Voor het ontbijt zetten we een brandnetelmot buiten en na het ontbijt deden we wat kleine klussen in huis, terwijl een buurvrouw koffie kwam drinken in onze achtertuin.


Rond het middaguur reden we naar de volkstuin. Ada om er de hele middag te werken, ik om wat tomatenplanten op te halen en naar mijn schoonmoeder te brengen.


Onderweg genoot ik op deze vrij frisse dag van de lentebloemen langs het fietspad.
Thuis lunchte ik, waarna ik mijn sportkleding aantrok om met het oog op de Leiden Marathon aan mijn loopconditie te gaan werken. Ik fietste naar de volkstuin, vanwaar ik naar het Valkenburgse meer liep.

Daarbij kwam ik langs Avalex, waar ik woensdag wat plastic had weggebracht. Een stuk verderop zag ik een boot, die zijn beste tijd gehad heeft.


Als het kabinet nog een onderzeeboot zoekt om naar de Straat van Hormuz te sturen, dan hebben ze er hier eentje, die goed getest en spotgoedkoop is. Alleen nog even een likje camouflageverf erop en gaan met die banaan!

Een stukje verderop ligt een station van het Smalspoormuseum, dat voorlopig vermoedelijk niet vaak gebruikt zal worden.

De oorzaak hiervan ligt een klein stukje verderop in het water.


Langs het meer liep ik naar de plek, waar de oever in een mum van tijd in het water verdween.



Ik liep door tot de hekken, die het gevaarlijkste deel van het Valkenburgse meer afsloten. Een soort brede doodlopende weg.

Nu weten we van Johan Cruijff, dat elk nadeel zijn voordeel heb. Doordat er hier nog maar weinig mensen komen, kan de natuur zijn gang gaan. Dit is de oogst van hetgeen mijn ogen zagen bij de Valkenburgse meerloop.


Een dagpauwoog.

Een bont zandoogje.


Een heel plakkaat grond met planten op oude bielzen.

Een reuzenbereklauw van vorig jaar, die normaliter gesneuveld zou zijn met het grasmaaien.

En heel brede rietkragen, waarin de vogels kwetterden. Ik liep terug naar de volkstuin en fietste terug naar de Stevenshof, waar de werkzaamheden aan de noodburg over de Schenksloot nog in volle gang waren.


Bij de werkzaamheden aan mijn baard en snor ging er iets mis. Het scheerapparaat schoot uit, zodat mij niets anders restte, dan mijn baard en snor maar helemaal af te scheren. Maar geen nood: over een maand is het haar weer aangegroeid.